புதன், 23 ஏப்ரல், 2014

ஒரு அப்பாவி வாக்காளனின் புலம்பல்கள்.



வணக்கம்.
மீண்டுமொருமுறை நாம் வாக்குச்சாவடிகளுக்கு “வருகைபுரிய” இருக்கிறோம். காலச்சுழற்சியில் இந்தியாவின் – சுதந்திர இந்தியாவின் – 16வது தேர்தலில் நாம் வாக்களிக்க இருக்கிறோம். நம் கைகளில் ஐந்தாண்டுகளுக்குஒருமுறை மட்டுமே தரப்படுகிற அடுத்த ஐந்தாண்டுகளுக்கான வாழ்க்கை அனுமதிச்சீட்டு. நாம் சில விஷயங்களை  நினைவுகொள்ளவேண்டிய தருணம் இது, ஆமாம் அது மிக அவசியமானதும்கூட.
ஒரு நாட்டின் மிக அடிப்படைத்தேவைகளான கல்வி, உணவு, மருத்துவம் போன்றவற்றில் சுதந்திரத்திற்கு பின்பான இந்த 67 வருடங்களில் நமது நிலை என்ன? ஏற்றுமதியிலும், உள்கட்டமைப்பு வசதிகளிலும் நாம் எந்த நிலையிலிருந்து எந்த நிலைக்கு வளர்ந்திருக்கிறோம் அல்லது தள்ளப்பட்டிருக்கிறோம்? பாதுகாப்பு மற்றும் சட்டம் ஒழுங்கில் நமது முன்னேற்றம் அல்லது பின்னடைவிற்கான உண்மையான காரணிகள் என்ன? நதிநீர் இணைப்பு இதுவரை சாத்தியமாகாததன் மர்மம் என்ன?
      இதற்கெல்லாம் ஒரே பதில்தான். அது, நம்முடைய எதற்கும் அசராத  சகிப்புத்தன்மை”.
நமது சகிப்புத்தன்மையின்மேல் கட்டமைக்கப்படுகிற அரசு, அதை தனக்குச் சாதகமாக்கிக் கொள்வதன் காரணமாகவே இந்தக் கேள்விகளுக்கு நமக்கு விடைதெரியாமலேயே, தெரிந்துகொள்ள முயலாமலேயே நாம் தொடர்ந்து “வாழ்கிறோம்”
நமது முதுகெலும்பில் நாம் எப்போது “ரப்பரைஸைடு” ரத்தமேற்றிக்கொண்டோம், ஏன் எது நடந்தாலும் – 3ஜி,4ஜி அல்லது 5ஜி- நமக்கு எதுவுமே சம்பந்தமில்லாதது போல நடந்துகொள்ளப் பழகிக்கொண்டோம். நாட்டில் பரவலாக நடந்துகொண்டிருக்கிற பாலியல் பலாத்காரங்கள் ஏன் நமக்கு வெறும் செய்தியாக மட்டும் தெரிகிறது. என்.ஜி.ஜி.ஓ க்களின் தன்னார்வத் தொண்டின் பின்னாலிருக்கிற பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் நுகர்வுக்கலாச்சாரப் பின்ணனி பற்றி நாம் ஏன் கண்டுகொள்வதே இல்லை. குற்றம் நிரூபிக்கப்படாமலேயே, அல்லது நீதிபதி குற்றமற்றவர் என்று அறிவித்த பின்னும் விடுதலை செய்யவோ அல்லது தூக்கிலிடவோ முடிவெடுக்க இயலாத அரசை நாம் ஏன் விமர்சிக்க மறுக்கிறோம். நமது இயற்கை வளங்களை சுரண்டிவிற்று வயிறுவளர்க்கிற நமது மாண்புமிகு மந்திரிகளை நாம் விலகிநின்று வேடிக்கை மட்டுமே பார்ப்பது எதனால்? அதெல்லாம் போகட்டும், திறந்திருக்கிற ஆழ்குழாய் கிணறுகளுக்கு 150 ரூபாய் விலையுள்ள ஒரு மூடியைப்போட்டு மூடாமல், மாதமொரு குழந்தையை பலிகொடுக்கிறோமே அது எதனால்?
              நமது முதுகெலும்பு வளையும் தன்மை கொண்டதுதான், ஆனால் அது நமது முதல்வர் முன்பு வளைகிற அமைச்சர்களின் முதுகுகள் போல ஆகிவிடக்கூடாது.

      சொல்லால் சொல்லை அறி” என்றார் கபீர்தாசர். “எவர்சொன்ன சொல்லானாலும் ஏன்? எதற்கு? எப்படி? என்று கேள்” என்று மந்தைகளாக வாழ்ந்த மனித சமுதாயத்தை தனது புத்திசாலித்தனமான உரைகளால் திசைதிருப்பி அடிமை வாழ்விற்கு முடிவுகட்டினார் சாக்ரடீஸ். இன்று நமக்கு தலைவர்களாக வரப்போகிறவர்கள் என்று சொல்லிக்கொள்பவர்களின் உரைகளைக் கேளுங்கள். சேறும், சகதியும் வாரி எறியப்படுகிற வீதிகளில் நாம் வாக்குச் சீட்டுகளோடு பரிதாபமாக நின்றுகொண்டிருக்கிறோம். யாரை நம்புவது என்று தெரியவில்லை.
நீங்கள் யாரையாவது கண்ணைமூடிக்கொண்டு பின்பற்றுபவராக இருந்தால் விட்டுவிடலாம், அப்படி இல்லையென்றால் நீங்கள் நிச்சயம் பரிதாபமானவர்தான். அதுவும் நீங்கள் தினசரி அரசியல் நிகழ்வுகள் பற்றிஅறியாதவராக இருந்துவிட்டாலோ உங்கள் நிலை இன்னும் பரிதாபமானது. வாக்குறுதிகளை, இலவசங்களை, உறுதிமொழிகளை நாம் நம்பப்போவதில்லை, ஆனால் அதே சமயம் உள்ளூர் அரசியல்வாதிகளால் நாம் தேவையான அளவு குழப்பப்பட்டிருக்கிறோம். ஜாதி அல்லது மதம் நம்முடைய வாக்குகளைத் தீர்மானிக்கிறது. அதன் பெயரால் நாம் மூளைச்சலவை செய்யப்பட்டிருக்கிறோம். மதசார்பின்மையைப் பேசுகிற கட்சி தனது வேட்பாளர்களை அந்தந்தப் பகுதியில் வாக்குகள் அதிகமுள்ள சமுதாயத்திலிருந்தே அல்லது மதத்திலிருந்தே தனது பிரதிநிதிகளைத் தேர்ந்தெடுக்கிறது. மதவாதக்கட்சி என்று அறியப்படுகிற கட்சியும் இதற்கு விதிவிலக்கில்லை. இந்தத் தேர்தலே மதவாதத்திற்கும், மதச்சார்பின்மைக்கும் எதிரே நடக்கிற யுத்தம் என்பதாக சித்தரிக்கப்படுகிற இந்த குடுமிபிடிச்சண்டையில் நாம் மாறாமல் ஒரு குணத்தை விடாமல் பிடித்துத்தொங்கிக்கொண்டிருக்கிறோம். அது “சகிப்புத்தன்மை”

      பாராளுமன்றத்திற்கு நாம் சென்றமுறை அனுப்பிய 40 பேரில் பாராளுமன்றம் நடைபெற்ற நாட்கள் அத்தனைக்கும் ஆஜரானவ்ர் ஒரே ஒரு நபர்தான் என்பதை நீங்கள் நிச்சயம் அறிந்திருப்பீர்கள். நம்மை முன்னிலைப்படுத்தி, நமக்கான குரல்கொடுக்க நாம் அனுப்பிய நபர்களுக்கு, பாராளுமன்றத்தில் சென்று குரல்கொடுக்கக்கூட வேண்டாம், உண்மையிலேயே அங்கு என்ன நடக்கிறது என்பதைக்கூடச் சென்று பார்க்க நேரமில்லாமல் போவதை நாம் பொறுமையாகப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறோமே, அதன் பெயர் என்ன? இதற்கெல்லாம் உச்சமாக எம்,பிக்களுக்கு என்று தொகுதிமேம்பாட்டுத் திட்டத்தின்கீழ் ஒதுக்கப்பட்டிருந்த சில கோடி ரூபாய்களைக்கூட அவர்கள் முழுமையாக பயன்படுத்திக்கொள்ளவில்லை என்பதை நீங்கள் எப்படி எடுத்துக்கொள்வீர்கள்?
இவையெல்லாம் தினமும் நீங்கள் பத்திரிகைகளில் வாசித்துக் கொண்டிருப்பவர்கள்தான், இது ஒன்றும் புதிய தகவலாக இருக்கப்போவதில்லை, ஆனாலும் வாக்குச்சாவடியின்முன் நிற்கின்ற இந்த தருணத்தில் இவைகளையெல்லாம் நீங்கள் நினைவில் கொள்ளவேண்டும். நாம் தேர்ந்தெடுக்கப்போகிறவர் ஒரு சூப்பர்மேனாக நிச்சயமாக இருக்கமுடியாது ஆனால் அடிப்படை கடைமையுணர்ச்சி உள்ளவராக, நாட்டு முன்னேற்றம் குறித்து கவலைகொள்பவராக, மக்கள் முழு பாதுகாப்போடு வாழ்வதை உறுதி செய்யக்கூடியவராக, நாம் எளிதில் அணுகக்கூடியவராக, பாராளுமன்றம் என்கிற மாபெரும் சபையில், நாகரிகம் பேணுபவராக, நமக்கான உரிமைகளுக்காக ஒருமுறையேனும் குரல்கொடுப்பவராக, இருந்தால், இ..ரு…ந்…தா…ல் நமக்கும், நாட்டுக்கும் நல்லது. அதற்கு நீங்கள் உங்களாலான உதவியைச் செய்ய வேண்டும். தயங்காமல் வாக்களிக்க வேண்டும். நன்றி.
                                         இப்படிக்கு
                               ஒரு அப்பாவி வாக்காளன்.

சனி, 10 நவம்பர், 2012

சண்டே ஸ்நாக்ஸ் 3



  • பேச்சுவழக்கிலுள்ள வார்த்தைகளில் சில எல்லோரும் அதிகம் பயன்படுத்துபவையாக இருக்கும். ஒவ்வொரு ஏரியாவிலும் ஒருசில வார்த்தைகள் அதிகமாகப் புழங்கும். திருநெல்வேலியில் அண்ணவும் மதுரையில் அண்ணேவும் சென்னையில் அண்ணாவும் போல ஒரே வார்த்தை வெவ்வேறு தொனிகளில் உச்சரிக்கப்படுவதுமுண்டு. ஆங்கிலவார்த்தைகள் அன்றாட வாழ்வின் பேச்சுபோக்கில் கலந்தபிறகு ஏரியாவேறுபாடின்றி ஒரே உச்சரிப்பில் எங்கும் புழங்கும் சமத்துவ வார்த்தைகளாக சிலவும் நிலவிவருகின்றன. அப்படி ஒரு வார்த்தை லூசு’. நீங்கள் பஸ்ஸிலோ ரயிலிலோ பிரயாணம் செய்யும்போது அல்லது காத்திருக்கும்போதோ இந்த வார்த்தையை யாராவது யாரிடமாவது சொல்லிக்கொண்டிருப்பதை கேட்டுக்கொண்டு தானிருப்பீர்கள். செல்ஃபோனில் பறிமாறப்படுகிற 25 வார்த்தைகளில் இது இரண்டுமுறை இடம்பெறும். பேசிக்கொள்பவர்கள் காதலர்களானால் இதன் எண்ணிக்கை 10ஐத்தாண்டும். லூசு என்பது தமிழ்வார்த்தையா என்று சொல்லுங்கண்ணே சொல்லுங்கஇமான் அண்ணாச்சியிடம் சொல்லி யாரிடம் வேண்டுமானாலும் கேட்டுப்பாருங்கள் சத்தியம் செய்வார்கள் தமிழ்தானென்று. என் மகள் அவள் பள்ளியில் நடந்த ஒரு சம்பவத்தை விவரித்தாள், அப்பா, ஸ்கூல்ல இல்லப்பா, அந்த லூசு சயின்ஸ் டீச்சரு, லூசுத்தனமா ஒரு ஹோம்வொர்க் குடுத்திச்சுப்பா. தெர்மோகோல்ல ஒரு ராக்கெட் லாஞ்ச்பேட் செய்யணுமா, அதில லூசா இல்லாம டைட்டா ராக்கெட்ட வேற ஃபிக்ஸ் பண்ணனுமாம். அஸ்ட்ரொநட்ஸ், ஸ்டேண்ட், அது இதுண்ணு எல்லாமே அதில இருக்கணுமா, அதயும் நாளைகே செஞ்சு எடுத்துட்டு வரணுமாம். அந்த லூசு சொல்லிட்டேபோகுது, அதுக்கு இந்த லூசுங்களும் சரிசரிண்ணு தலய ஆட்டுதுங்க. எனக்கு கண்ணைக்கட்டிக்கொண்டு வந்தது, கண்களைமூடி சாய்ந்து அமர்ந்தேன். ‘அம்மா இந்த லூஸப் பாரேன் நான் சொல்லிடே இருக்கேன், அது பாட்டுக்கு தூங்குது.... 

  • ·         யாரோடோ செல்ஃபோனில் பேசிக்கொண்டிருக்கிற அப்பா அப்போதுதான் கவனிப்பார், குட்டிமகள் கரடிபொம்மையோடு ஏதோ தனியாகப்பேசிக்கொண்டிருப்பாள். கரடியின் பின்னால்போய் அவ்ளுக்குத் தெரியாமல் அமர்ந்துகொள்வார். இப்போது அவள் க்ரீம்பிஸ்கட்டை எப்படிச் சாப்பிடுவது என்று பொம்மைக்கு விளக்கிக்கொண்டிருக்கிறாள் என்பதைப் புரிந்துகொண்டு, அவள் கரடியைக் கை நீட்டச்சொல்லும்போது அப்பா கை நீட்டுவார். மகளுக்கு அப்பா ஒளிந்திருக்கிறார என்று தெரிந்தபிறகும் விளையாட்டு தொடரும். அப்புறம் பிஸ்கெட்டின் ஒருபகுதியை நக்கச்சொல்லும்போது அப்பா முகம் காட்டுவார், அப்போது மகள் அதுவரை தெரியாத்துபோல் ‘அட நீயா ஒளிஞ்சுக்கிட்டிருக்கேஎன்பதுபோல் சிரித்துக்கொண்டே கை ஆட்டுவாள். வாழ்வின் அற்புத தருணங்கள் அவை. குழந்தைகளின் உலகத்துக்குள் பயணித்துவிட நேர்கிர தருணங்களை நல்ல விளம்பரங்களே நமக்கு உருவாக்கித்தருகின்றன. ஒரியோவின் விளம்பரங்களில் அதுகொஞ்சம் அதிகமாகவே வெளிப்படும். அந்த வரிசையில் கண்ணைக்கட்டிக்கொண்டு ஒரியோ சாப்பிடும் இந்தக்குழந்தைள் ஒரியோவின் சமீபத்திய வரவு, தமிழில் இன்னும் வரவில்லை.


      

      •    நவீன உலகில் பெண்கள்நிலை எனபதில் இன்னும் தீராத பழமையும், அதிநவீனமும் கலந்தே காணப்படுகிறது. இணையத்தில் சுதந்திரமாக உலவுவதில் பெண்கள் எதிர்கொள்கிற சங்கடங்களும், ஆண்கள்மேலான பாலியல்சார்ந்த பழிகளுமாக ஒருவரையொருவர் புரிந்துகொள்வதில் இருக்கிற உளவியல் சிக்கலில் இருந்து நம்மால் விடுபடமுடியவில்லையோ என்று எண்ணத்தோன்றுகிறது. இது நம்முடைய கர்வத்தை அதிகப்படுத்தி வழக்கு, விசாரணை என்று தொடர்கிறது. கருத்துகள் ஏதுமற்றவராக இருப்பவர் இணைய உலகில் உலவும் சாத்தியங்களை இழககிறார். எது எப்படியாயினும் ஆண்மனோபாவம் பெண்களின்மீதான ஒருபடிகுறைந்தபார்வையைத்தான் இன்னும் தொடர்கிறதோ என்கிற சந்தேகம் வருவதை தவிர்க்கமுடியவில்லை. என் எஸ் கிருஷ்ணன், டி.ஏ மதுரத்திடம் அந்தக்கால, இந்தக்காலப் பெண்களை ஒப்பிட்டு சொல்லிக்கொண்டிருப்பார்,                                                                                                                                                         ”அவ காட்டுக்குப் போவா, களையெடுப்பா,காரியம் பாப்பா, கஞ்சி குடிப்பா இவ கண்ணாடி பாப்பா, ஊரச்சுத்துவா,                          காருல போவா, காப்பி குடிப்பா                                                                 
          அது 1960 காலமாக இருக்கலாம்.

திங்கள், 5 நவம்பர், 2012

ரிமோட் கண்ட்ரோல்




சேனல்சுப்ரமணி

  • காலையில கடவுள்வணக்கம் ரொம்ப முக்கியம்டா சுப்ரமணிண்ணு நம்ம தெக்குத்தெரு திண்ணவீட்டு ஆச்சி சொல்லுவாக, அஞ்சறைக்கெல்லாம் ‘மலர்போல மலர்கின்ற மனம்வேண்டும்தாயேண்ணு ஆரம்பிச்சுருதான் விஜய்யில, ஏழறவர பக்தித்திருவிழா, வீடுதேடிவருவான் விட்டலன், பாரதக்கதைகள்னு நல்ல ஆரம்பந்தான். கேக்கதுக்குச் சொகமாத்தான் இருக்கு, கதைக்குள்ள இத்தனகதயா?ண்ணு ஆச்சர்யப்பட்டான் சொக்கு. கேக்கதுக்கே நமக்கு இப்படியிருக்கே, அதெல்லாம் எழுதிவச்சுருக்காவளே, அவுகளுக்கு எப்படி இருந்திருக்கும்ணேன் நான். என்னசொல்லுதிய, அட கண்ணன், ராமன்லாம் இருக்காவ அல்லது இல்ல, ஆனா அதெயெல்லாம் ஒரு கதையா யோசிச்சு நம்ம பயலுவளுக்கு படிக்கதுக்கு கொடுக்கணும்னு தோணுச்சுபாத்தியளா, அதச் சொல்லணும்.




  •  இந்தவாரம் பேர்கிரில்ஸு ஒரு பூச்சிய திண்ணாரு, நல்ல பெரிய பூச்சி, ஏகப்பட்ட காலுவளும், கொடுக்குமா இருந்திச்சி. கொடுக்கக்கடிச்சு துப்பிட்டு முகத்தச் சுளிச்சுகிட்டே சாப்ட்டு முடிச்சாரு. ‘இது பயங்கரமா நாருதுண்ணு சொல்லிக்கிட்டெ திண்ண அவரோட மனசு அப்போ என்ன நெனைச்சிருக்கும்ணு யோசன பண்ணேன். காடுகரைகள்ல, மக்கமனுஷங்க இல்லாத இடத்துல தனியா மாட்டிக்கிட்டா எப்படி தப்பிக்கணும்னு சொல்லித்தாராரு, திருநவேலியத்தாண்டாத(நான் என்னச் சொல்லுதேன்) நமக்கு இல்ல, பலநாடுகள்ல வாழற ராணுவவீரங்களுக்கு இந்தச்சேதி ரொம்ப உபயோகப்படும்னு சொல்லுதாங்க. அதுக்கு அவருகொடுக்குற வில ரொம்ப அதிகம்தான்ணு தோணும். ஆகாசத்துல இருந்து குதிக்கம்போது, பாராச்சூட்ட அறுத்துவிடறது, முதலைக நிறைஞ்சிருக்கிற ஏரில குதிக்கிறது, கொதிச்சுகிட்டிருக்க எரிமலமேல நடந்துபோறதுண்ணு எல்லாமே சாவோடமொகத்த கிட்டத்துல பாக்கறமாரித்தான். எனக்கு ஸ்டீவ் இர்வினோட ஞாபகம்வாறத தடுக்கமுடியல. 
  •  
  •                                   
  •  
  •   செஃப் ஜேக்கப்முந்தாநாள் ராத்திரி இறந்துபோனார். அவரோட சமையல் நிகழ்ச்சிகள பொம்பளைங்க மட்டுமில்லாம ஆம்பளைங்களும் ரசிச்சுப் பாத்ததுக்கு காரணம் அவரோட ஸ்டைல் மட்டுமில்ல அழகான நீரோடயான பேச்சுந்தான். நான் கடைசியாப் பாத்தப்போ கடற்கரையோரம் ஒரு பாறையில ஸ்டவ்வ வச்சு ‘கணவாய் ஃபிஷ் கார்னெட்ண்ணுசொல்லி ஒரு அயிட்டம் செஞ்சு காட்டிக்கிட்டிருந்தார். அங்க மட்டுமில்ல போட்ல வச்சு, ரோட்டுல வச்சு, அருவிக்கரயில வச்சுண்ணு பல எடங்கள்ல அவரு வெரைட்டியா செஞ்சுகாமிக்கிற ஸ்டைலு இருக்கே, நமக்கு ரொம்ப புடிக்கும். தனிமனுஷனாவும் சமுதாயத்துல பசிய ஒழிக்கப்போராடணும்னு ஒரு கொள்க வச்சிருந்திருக்கார், என்ன பண்ணுதது, விதியப்புடிக்க முடியாது.
  •  

·        

  •  சன்னுல ஞாயித்துக்கெழம காலைல நம்ம சிரிப்பழகன் மதன்பாப்கொடுக்கற பல்சுவை நிகழ்ச்சி “பாட்டோட கத கேளு” நல்ல பொழுதுபோக்கு. முதல்ல ஒரு பாடகரோட பாட்டு, அப்புறம் கொஞ்சம் சிரிப்பு, கடைசியா பிரபலம் ஒருத்தரோட பேட்டின்ணு கலவயா கொடுக்காரு. அவரு சிரிக்கிறத கொறச்சுக்கிட்டார்னா நம்ம நல்லா சிரிக்கலாம். சமீபத்துல மனோ அப்புறம் பி.பி.ஸ்ரீனிவாஸ் ரெண்டுபேரோட பேட்டியும் நல்லா வந்திருந்திச்சி.
  •  

·        

  •  தொலைக்காட்சி தோன்றுன நாள்ளயிருந்து இண்ணேவரைக்கும் ஒரு நிகழ்ச்சி தொடர்ந்து நடக்குதுண்ணா அது பிஎச் அப்துல்ஹமீது நடத்துத பாட்டுக்குப்பாட்டுதான். அதே ஆர்வம் கொஞ்சங்கூடக்குறையாம தொடர்ந்து அவர் நடத்திகிட்டு வர்றதுக்காவேண்டியே கண்டிப்பா பாக்கணும். ஒருகாலத்துல சிலோன் ரேடியோவுல நடத்தும்போது இருந்த கண்டிப்பு இப்போஇல்ல, நெறைய விட்டுத்தான் புடிக்கிறாரு அனாலும் நம்ம ஆளுக அஞ்சு பாட்டத்தாண்ட மாட்டங்காக, என்ன பண்றது? நம்ம தமிழ்சினிமாப் பாடல்கள் அத்தனயயும் அதன் முழுவெவரத்தோடு தெரிஞ்சு வச்சிருக்கிற ஒரே ஆத்மா, அவர்தான். நாம அவர சரியா பயன்படுத்திக்கலயோ?

என்ன பாக்கிறிய எனக்குத்தெரிஞ்சத, ஏன் பாஷயில எழுதிருக்கேன். புடிச்சிருந்தா கீழ உள்ள பொட்டியில ஒரு ஓட்டப் போட்டுருங்க, புடிக்கலயா ஏதாவது திட்டணும்னாலும் கீழ தனியா ஒரு பொட்டி இருக்கு அதில திட்டலாம். அடுத்த செவ்வா வாறேன். வர்ட்டா!!